Zawartość tej strony wymaga nowszej wersji programu Adobe Flash Player.

Pobierz odtwarzacz Adobe Flash

Sieczkarek Zenon, ur. 19 maja 1937 roku w Koszutach koło Słupcy w obecnym województwie wielkopolskim, zm. 19 stycznia 2010 roku w Pile. Pochowany na Cmentarzu Komunalnym.

Pedagog, działacz społeczny i związkowy.

Był synem Katarzyny i Lucjana Sieczkarków. Miał siostrę Jadwigę i brata Adama. W 1951 r. ukończył Szkołę Podstawową w Koszutach, a następnie podjął naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Słupcy, gdzie w 1955 r. otrzymał świadectwo dojrzałości. W latach 1955 - 1960 studiował na Wydziale Matematyki, Fizyki, Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, uzyskując tytuł magistra matematyki, dyplom Nr 886 z 30 czerwca 1960 roku.

Z dniem 1 września 1960 r. rozpoczął pracę w Pile, w obecnym Zespole Szkół Ekonomicznych (dawniej Technikum Ekonomicznym), gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę, 31 sierpnia 1990 r. Był nauczycielem matematyki i fizyki. W latach 1972-1985 pełnił również funkcję wicedyrektora szkoły do spraw Wydziału Zaocznego. Po przejściu na emeryturę nadal związany był ze szkołą, pracując do 2002 r. jako nauczyciel w niepełnym wymiarze godzin.

Był inicjatorem wielu zmian programowych w nauczaniu matematyki. Współpracował w tym zakresie z Instytutem Programów Szkolnych w Warszawie.

Należał do osób niezwykle zaangażowanych w pracę pedagogiczną z młodzieżą. Potwierdzeniem tego była jego praca wychowawcy oraz opiekuna działającego w szkole szczepu harcerskiego Związku Harcerstwa Polskiego. Wykonywał opiekę nad młodzieżą klas, w latach : 1963 – 1968 o profilu handlowym; 1971- 1976 o profilu ekonomika i organizacja przedsiębiorstw handlowych; 1986-1990 o profilu sprzedawca – magazynier.

Za swoje dokonania harcerskie został mianowany w 1968 r. przez Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej ZHP w Poznaniu na stopień podharcmistrza, a w 1971 r. na stopień harcmistrza. W 1981 r. Naczelnik ZHP nadał mu honorowy stopień harcmistrza Polski Ludowej. Jego pracę w harcerstwie przerwał stan wojenny.

Od początku powstania NSZZ „Solidarność’’, aż do końca życia był aktywnym członkiem związku. W ramach tej działalności społecznej nadzorował między innymi funkcjonowanie Rady Nadzorczej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo Kredytowej Pracowników Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność’’.

Za działalność opozycyjną w nauczycielskiej „Solidarności” został zmuszony do ustąpienia ze stanowiska wicedyrektora szkoły.

Przez całe życie był wierny postawom patriotycznym i ideałom, które wyniósł z rodzinnego domu. Wychował wiele pokoleń młodzieży, nie tylko pilan.

Za pracę zawodową i społeczną był wielokrotnie nagradzany i wyróżniany odznaczeniami państwowymi, resortowymi i regionalnymi. Otrzymał między innymi: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, 1990; Złoty Krzyż Zasługi, 1981; Brązowy Krzyż Zasługi, 1977; Medal Komisji Edukacji Narodowej, 1996; Odznakę Zasłużony Działacz Ruchu Spółdzielczego, 1983; Odznakę Honorową „Za zasługi w rozwoju Piły’’, 1977; Złotą Odznakę Honorową „Za zasługi w rozwoju województwa pilskiego’’, 1980; Krzyż „Za zasługi dla Związku Harcerstwa Polskiego, 1972; Odznakę Honorową „Za zasługi w rozwoju Pilskiej Chorągwi ZHP’’, 1981.

Prywatnie Zenon Sieczkarek był oddanym mężem i ojcem. Żona Maria, nauczyciel matematyki, również pracowała w Zespole Szkół Ekonomicznych w Pile, aż do przejścia na emeryturę w 1993 r. Niezwykle dumny był z dwojga swoich dzieci, absolwentów Politechniki Poznańskiej : córki Jolanty Gierlikowskiej, mgr inż. budownictwa lądowego i syna Krzysztofa Sieczkarka, dr inż. nauk technicznych w dziedzinie kompatybilność elektromagnetyczna.

Bibliografia

Źródła
Archiwum rodziny Sieczkarków

Opracowania
Jubileusz Zespołu Szkół Ekonomicznych w Pile : rys historyczny, pracownicy i absolwenci, wspomnienia// Piła.-1966, s. 30: il., 45, 49

Opracowała Maria Sieczkarek